Gemeente van de Levende
Wat er aan die man gebeurt kan ook aan jou en mij gebeuren. Dat wij midden in het leven opstaan tegen dat wat ons gevangen houdt. Dat wij in staat zijn om kracht en inspiratie te vinden om uit de doodsheid van het leven overeind te komen.
Het is een paasverhaal :
-wanneer een jongen besluit zijn hart te volgen en andere wegen te gaan dan die door hem klaargelegd waren door zijn ouders, of zijn omgeving, door dat wat in de familie gebruikelijk is.
-wanneer die ene vrouw besluit om op te staan uit een huwelijk dat gevangen houdt, waarin ze geen toekomst heeft, laat staan liefde vindt.
-wanneer een groep mensen besluit het over een ander boeg te gooien. Wanneer mensen nieuwe wegen zoeken om die te gaan, om het eens totaal anders te doen dan dat ze het altijd gedaan hebben.
-wanneer jij en ik, wanneer wij concreet opstaan uit de verlamming van ‘we hebben het altijd zo gedaan’, wanneer wij voorbijkomen aan de vraag waarom moet het nu anders moet.
Het is duidelijk: opstaan dat kost kracht, dat vraagt moed en durf, van die jongen, die vrouw, de groep, voor de kerk van de Heer.
Bij de man die in de synagoge opstaat gebeurt er iets bijzonders. Hij ont-moet. Jezus zegt tegen hem dat hij niet meer moet. Dat is ont-moeten.
Er gebeurt iets wezenlijks. Noem het medemenselijkheid, noem het liefde, noem het betrokkenheid, noem het warmte.
De mensen in de synagoge kijken er van op en zijn onder de indruk. Wat hier gebeurt is een persoonlijke menselijke ontmoeting. Jezus treedt de mensen, in on-be-voor-oordeel-de goedheid tegemoet. In waarachtigheid gaat Hij met de mensen van heinde en verre, met Jan en alleman om, - Zo treedt hij heilzaam en helend aan het licht.
De woorden die Jezus spreekt zijn voedzaam. De woorden die Jezus geeft brengen tot vreugde en inspireren tot nieuwe wegen. Je gaat langs beelden van hoop en je vind nieuwe wegen voor jezelf en samen met de mensen om je heen.
Dit verhaal vraagt ons en daagt ons uit : Ben je bereid om te delen, om los te laten, om te zoeken. Ben je bereid om aan de vragen een plaats te geven.
Het maakte onlangs veel indruk toen die ene mevrouw in een kring van bijna 20 mensen zich uitsprak en zie : “Ik ben mijn geloof kwijtgeraakt”. Waarop een ander in het gesprek zei: De vragen blijven en laat de vragen staan. Geef ze een plaats, net als je twijfel, dan ben je niet je geloof kwijtgeraakt, maar geloof je op een manier zoals Jezus die aanwijst aan de mensen. Je bent alleen je oude geloof kwijtgeraakt… bevrijd van zo hebben wij het altijd gedaan, - je bent in beweging gekomen.. je gaat je weg, -
Niet in een kringetje rond van vaststaand geloof , maar zoekend en vragend en met de kans op gaandeweg te vinden en dan weer ontdekken dat je het vaste en zekere antwoord niet gevonden hebt, omdat je altijd weer een nieuwe weg ontdekt die er achter ligt, een brede horizon.
De mensen in de synagoge kijken ervan op, en leven op, staan op … wanneer Jezus optreedt en wanneer Hij spreekt met gezag.
En gezag is veelzeggend. Gezag is niet : iemand die tegen jou zegt wat moet op straffe van… en wat niet mag, - maar gezag is liefde, is ruimte, is warmte, is leven, heel anders dan de kilheid van de schriftgeleerden.
Het optreden van Jezus is vernieuwend. Ruimte-gevend. Vrijheid-schenkend.
De evangelisten hebben in de gaten dat dat wat Hij doet een nieuwe weg is. Dat Hij een nieuwe weg inslaat, los van vaststaande patronen die gevangen houden. Zo verschijnt Hij, komt Hij aan het licht.
Het is de beschrijving van de evangelist Marcus die achteraf (in het jaar 70) op deze wijze weergeeft hoe mensen na de ontmoeting met Jezus in het leven komen te staan en bevrijd worden.
De bijbelverhalen zijn de neerslag van ervaringen en levensverhalen van mensen. Iemand heeft dat toen en daar meegemaakt, heeft een weg afgelegd, is vrij gekomen van dat wat hem te pakken had, -
Zo’n verhaal van Pasen raakt je aan en zet je ons op weg om zelf te ervaren, om zelf te doen en te gaan op de weg van het Koninkrijk Gods. Het komt vandaag ons nabij, in onze tijd en met onze eigen belevenissen op de weg door ons eigen leven heen. Dat mensen wegen kunnen zoeken en er iets in vinden in welke betekenis de woorden en daden van Jezus , zijn goede nieuws dat als een lopend vuurtje rondgaat heeft betekent.
Het is de weg van opstaan en verder gaan. Van nieuwe wegen zoeken en vinden, van vooruitkomen en leven. Jezus maakt duidelijk aan de mensen van toen en daar, maar tegelijk aan ons mensen hier en nu op deze morgen, dat wij kunnen kiezen.
Wij kunnen kiezen tussen het leven en de dood. Voor warmte of kilheid. Voor vrij of gevangen. Voor onszelf, - of voor wat anderen vinden. Wij kunnen kiezen voor altijd maar vast zitten en nooit in beweging komen, - of wij kunnen kiezen voor het gaan van een weg die wij vooruit kunnen gaan. Jezus biedt een kans aan deze mens. En de man komt tot leven.
Wordt vrij. Is zichzelf. “ Wat is dit ?” zeggen de mensen. Het is wel schokkend wat Jezus doet. Jezus gooit alles overhoop, de gooit demonen eruit, verkondigt dat de onmenselijkheid onaanvaardbaar is. Voor doodsheid geen plaats in het leven.
Hij gaat een heel andere weg dan de mensen geleerd was en gewend waren. Daarom is er verzet. De man begint te schreeuwen. Alles in hem begint te schreeuwen, alles wat hij in de afgelopen jaren in zijn hart en in zijn leven heeft opgestapeld komt er nu uit.
Hij roept, hij schreeuwt. Hij spreekt de mening uit van men, ‘men zegt’, mijn ouders hebben mij geleerd, in de bijbel staat..’altijd is het al zo geweest’ –
Het zijn de stemmen en de meningen die gevangen houden en die zeggen wat je moet en niet mag. Het zijn de stemmen die geen ruimte bieden aan jou om mens te worden, om jezelf te zijn, om groter te groeien in alle vrijheid.
Het zijn de stemmen die het voor het zeggen hebben, de stemmen die klinken als een klok en die altijd het oude vaste liedje zingen.
En inderdaad, er zijn mensen die schreeuwen, die hem tegen willen houden en die hem uiteindelijk uit de weg ruimen. Maar Hij gaat. In het leven staat Hij op tegen het kwaad, het onrecht, de ziekte en de dood, de demonen die Hem gevangen houden, welke dat dan ook maar zijn.
Veelzeggend zijn de daden die Jezus doet, - maar hij doet ze niet als een wonderdoener, Hij geeft ze door aan zijn volgelingen.
De discipelen zijn ook in staat om mensen te genezen, om ruimte te bieden, om toekomst te creëren. De volgelingen van Jezus kunnen het en de kerk heeft heel veel in huis…..
Ook wij kunnen met Jezus als ons grote voorbeeld in het leven opstaan tegen de dood, mensen helen en heilzaam zijn voor anderen, - zegenen en vrijheid scheppen, gevangen bevrijden en blinden ziende maken, en de demonen van onze tijd uitdrijven en wegjagen.
Wij kunnen leven in de geest van Jezus, door Hem geleerd. We zijn in staat om onszelf te ont-moeten, om onszelf te bevrijden van dat wat ons te pakken neemt en houdt en ons al jaren en jaren in de weg staat en dwarsligt.
We zijn in staat om in de geest van Jezus ons te bevrijden van datgene wat ons vasthoud en dwarsligt. We zijn door de geest van Jezus in staat om onszelf te vergeven. Onszelf te aanvaarden wie we zijn en tegen ons zelf te zeggen wat belangrijk is voor ons eigen leven, voor ons karakter, voor wie we zijn als mens.
Het is de boodschap van medemenselijkheid die Jezus uitdraagt. Het is de boodschap die ruimte geeft en ondertussen vindt de gemeente van de Heer elkaar, mensen heel verschillend, maar zoveel jaren van toen en daar nu hier samen gekomen in deze kerk waar al zoveel gezegd, gebeden , gehoopt en gezongen is,
Waar al zoveel gedeeld is , brood en wijn, de een aan de ander en we leren van Jezus om ook te delen, mededeelzaam te zijn, om onszelf weg te geven en los te laten , - om de stemmen die in ons huizen tot zwijgen te brengen, om zelf aan het woord te konen , een woord van leven van liefde van warmte, - recht uit het hart.
Wij kunnen leven en op de weg vinden wij struikelblokken, moeten we soms de binnen of buiten bocht nemen, moeten we keuzes maken, linksom of rechtsom, - maar altijd ontmoeten wij.
Wij ont-moeten. Wij hebben de vrijheid om te kiezen. Wij hebben het recht op leven , Wij kunnen leven door de woorden die Jezus ons heeft gegeven,woorden die sprekend zijn., die als brood in de mond zijn, als de wijn die het hart verheugd.
Je wordt er opgewekt van.
Wij delen in vreugde het avondmaal van onze Heer Jezus Christus. We vieren het liefdemaal dat ons wijst op de mogelijkheden van het koninkrijk van God.
Het is brood uit de hemel, en wanneer we dat delen wordt het hemel op aarde. En staan we vandaag op in het leven hier en nu en vieren wij Pasen.
Wij schrijven en vertellen ons eigen bevrijdingsverhaal als neerslag van onze ervaring in het leven met de Eeuwige die ons nabij is.
Het is opstaan tegen alles wat ons beklemt, het is wegen gaan en wegen zoeken, soms tegen allerlei protesten van mensen die vast willen houden wat ze vasthouden in, en zo vinden wij het leven, zo ontmoeten wij de Heer en volgen wij hem en zijn wij zelf net als Hij, mensen die in de grote en de kleine dingen van het leven, in het pure en in het warme, hun hart laten spreken .
Zo komt het Rijk Gods nabij, in jouw hart, in jouw handen in jouw ziel in jouw geest, En wanneer wij samen brood en wijn vieren en delen ervaren wij dat in de synagoge op de sabbath maar ook in de gemeente van de Levende in het jaar 2012 , ervaren wij dat er iets gebeurt, een paasverhaal komt tot leven., Omdat mensen tot leven komen.